Stoppen met mobiel grijpen


Heb jij dat ook dat je soms je mobiel grijpt om maar iets te grijpen te hebben? Dat je even nadenkt of voor een paar tellen ‘vastzit’ en dan gelijk je mobiel erbij pakt? Ik heb dat in ieder geval wel, viel me op. Als ik bijvoorbeeld even niet weet hoe ik iets moet beschrijven, een blog, een mailtje, een plan(netje) van aanpak dan heb ik de neiging om mijn mobiel aan te zetten. Wat ik vervolgens daarmee wil doen, is mij ook niet helemaal duidelijk… ik heb er namelijk geen zin in om op dat moment een appje te lezen of nieuws op te zoeken.


Vroeger toen ik jong was en mijn huiswerk op mijn kamer maakte, had ik deze behoefte ook. Dat ik mijn aandacht even op iets anders wilde richten zodat ik daarna wist hoe ik verder kon. Maar toen ik jong was, bestond de mobiel nog niet dus had ik ook geen last van ‘even mijn mobiel grijpen’. Ik greep toen naar snoepjes, een grappige pen met onhandige dop of keek in de tuinen van de buren (om stiekem te gluren?). Nu bedenk ik me dat die aanpak van vroeger niet eens zo gek is, want ik las in verschillende artikelen dat uit het raam staren, een micro-pauze houden of dagdromen juist goed is voor onze hersenen en voor rust zorgt. Dus vanaf nu draai ik me een kwartslag om en kijk dromerig naar buiten. Heerlijk om zo rustig een blog te schrijven;)

0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven